|
Maandag 18-09-06
Villafranca del Bierzo - Portomarín (103 km)
Vandaag alleen maar geklommen bij prachtig weer met draagbaar temperatuurtje. Klims tot 1100 en 1300 mtr. Kunst is dan om je voeten goed te plaatsen op je pedalen zodat de kracht op de spieren wordt verdeeld over je gehele been, heb ik inmiddels mezelf aangeleerd. Ook moet je de knieën zien te ontzien. En niet forceren. Dat lukt allemaal prima dus het ging op rolletjes. We zitten hier in een fantastisch mooie, moderne herberg met uitzicht op een fraaie rivier. Daarin staat nu weinig water waardoor je resten van een oude stad kunt zien. Heel apart! Ik verlang alweer naar dat immer zo heerlijke eerste koude biertje, hmmm. De douche en het eerste biertje; die vormen toch iets bijzonders. Morgen (dinsdag) de laatste fietsdag en de ongetwijfeld bijzondere aankomst op het plein en bij de kathedraal van Santiago de Compostela. Dan zal ik tevens een soort oorkonde krijgen als bewijs dat ik de barre tocht heb volbracht. Tevens ga ik op zoek naar mogelijkheid vliegreis. Ik probeer nu nog wat foto´s te plaatsen, maar weet niet of dit lukt. Hij uploadt de foto´s wel maar ze komen steeds in een onvindbaar mapje te staan; heel vervelend. Tot snel!!!!
Uitzicht vanaf de refugio.
Zondag 17-09-06
Astorga - Villafranca del Bierzo (80 km)
Ondanks de nog volle maag (zie zaterdag) toch lekker ontbijtje genomen met getoast stokbrood, yoghurt, muesli en natuurlijk jam. Een Duitser runt de refugio, vandaar geen karig ontbijt. Vandaag geklommen tot 1500 mtr en de Cruz de Ferro bereikt, een stalen kruis op een grote hoop stenen en keien. De pelgrim gooit daar zijn last van zich omdat hij bijna bij Santiago is. Ik had bij het graf van mijn opa en oma een kiezeltje gevonden en me voorgenomen die bij het kruis achter te laten. Aldus geschiedde. Klinkt allemaal zwaar maar dat valt wel mee. Ten eerste was de kiezel niet groter dan twee dobbelstenen en ten tweede is het gewoon iets mooi symbolisch dat bij zo´n unieke reis hoort. De missie is nu bijna voltooid!! We spraken nog een Duitser van 53 die een week na mij vertrok en en passant ergens bij Bordeaux nog even een marathon (42 km) liep. Wie dit leest beseft dus dat er altijd gekkere mensen rondlopen...
Onderaan het befaamde Cruz de Ferro.
Zaterdag 16-09-06
Sahagún - Astorga (106 km)
Zo, zit eindelijk weer achter snelle pc die alles doet wat ik hem vraag. Zaterdag gestart samen met de 32-jarige Nacho uit Madrid, die voor de derde keer de Camino fietst. Aardige gozer die scheidsrechter is in de Segundo División B, zeg maar onder de eerste divisie. Het ging meteen super want het was goed weer. Vrijdagavond trouwens gezellig gegeten met de zestigers Hans (Zwi.) en Franz (Oost.). Hans wandelt al 70 dagen en begon vanaf huis ergens bij St. Gallen, Franz startte een week na mij en haalt dagafstanden van soms 160 km. De man is 63 jaar... Wát een krasse knar!! (uitdrukking Koot en Bie). Nacho en ik haalden hem ver na León in en hij fietste bergop gewoon van ons weg. Stad León bezocht en foto bij het plaatsnaambord gemaakt want mijn neefje heet León. Herberg was een hele relaxte met een soort lounge-achtige ambiance en de hele tijd soort klassieke muziek. ´s Avonds het streekgerecht Cocidio Maragato gegeten, een tip van Nacho. Mijn God zeg... drie gangen: eerst een groot bord vol allerlei vleessoorten waarvan de meeste gekookt. Vervolgens een bord met gekookte aardappelen, een soort groene kool en gele grauwe erwten. De derde gang was soep met vermicelli. Dat is alleen in en rond León een gebruik. Als laatste nog een soort sterke cognac die ik niet helemaal op kreeg. Toen ik in bed lag ontplofte ik zowat!!
Vrijdag 15-09-06
Hontanas - Sahagún (98 km)
Wat een dag zeg! Niet de leukste etappe van Arjans Vuelta. Om acht uur na karig ontbijtje op fiets. Koud dat het was! De fleecehandschoenen moesten aan, kun je nagaan. Al snel dienden zich eindeloze kale vlakten aan. Dit gebied heet Tierra de Campos (´landbouwgronden´ of zoiets...). Een straffe windkracht 4 tot 5 (gok ik) kwam uit het westen en die had ik de hele dag pal tegen. Ik ging niet harder dan 15 km/h. En je weet dat je tot ongeveer de 100 km op de dagteller moet. Om de twee uur gestopt om lijf rust te gunnen. Veel café con leche gedronken... Tegen vieren was ik in de refugio in Sahagún, waar ik vriendelijk werd ontvangen door de knappe dochter des huizes dus dat maakte heel veel goed. Mooie ruime herberg met keurig sanitair. Dat voor slechts vijf euro... Zaterdag is het 60 km tot León, waarna ik 30 tot 40 km ten westen daarvan weer refugio zoek. Ik zit lekker op schema en voel me nog steeds topfit. Echter: ik ben klaar met Spanje. Troosteloos landschap, oude vervallen gebouwen, dorre bende, onvriendelijk bedienend personeel en ga zo maar door. Nog een dag of vier fietsen en ik ben in Santiago. Dan boek ik vliegtuig of bus en zien ze mij niet meer terug in dit land want ik word er niet echt vrolijk van. Ondanks dat gaat het zowel lichamelijk als mentaal nog steeds goed met mij hoor!!
Donderdag 14-09-06
Belorado - Hontanas (110 km)
Wekkertje op zeven uur maar was al wakker om halfzeven door vertrekkende wandelaars. Mijn zaaltje was toen al compleet leeg!! Ontbijt van stokbrood, cake en biscuit met één soort jam van meloen. Koffie was lauw, zo niet koud. Bijdrage slechts twee euro dus niet zeuren, Hollander! Om 07.45 al op fiets, licht moest zelfs aan omdat het nog schemerde. Eerste 20 km waren saai, eenzaam en verlaten met steeds klimwerk. Daarna werd het traject vlakker met goed asfalt. Ik ging als een speer. Om 11.30 in Burgos, met al 60 km op de teller! Rond twee uur had ik al 90 km gefietst en nam ik een lunch in een truckerscafé (altijd goed volgens bepaalde vrienden...). Er barstte een enorme bui los die ik trotseerde toen het iets minder leek te worden. Edoch, twee km verderop weer plensbui met onweer dus ik schuilen half onder stapel strobalen. Ik baalde flink en kneep ´m voor de bliksem. Die kwam gelukkig niet al te dichtbij dus na een minuut of 20 verder gegaan. Om 16.00 uur in refugio te Hontanas, conform plan. Gezellige avond met anderen (allen wandelaars) gehad. Samen gegeten met twee Duitse broers (je komt er niet vanaf, ha ha!) en een meisje uit Pamplona. Verder was er een meisje uit het Zwitserse Brig, een meisje uit München en een Spanjool uit de buurt van León. Velen lopen ieder jaar een bepaald traject.
Woensdag 13-09-06
Logrono - Belorado (90 km)
07.15 uur wakker door mijn gsm, in bed van drie euro per nacht (ongelooflijk!). Iedereen was al weg, terwijl het nog donker was want het waren allen lopers en die vertrekken vroeg. Ontbijt in restaurantje gedaan waar we gisteravond ook aten. Toastje met jam en een koffie voor 2,50 dus ik nam twee ontbijtjes. Een Engelsman schoof aan en vertrok later samen met Der Jan zodat die meteen weer iemand had om tegenaan te kletsen. Ik stapte lekker solo op de fiets om 08.30 uur, met regen. 35 km verderop koffie met broodje, waar ik het nieuwe duo alweer ontmoette. Later nog geluncht voor vijf euro (pasta). Eten en drinken zijn in Spanje goedkoop, maar het eten is wel supereenvoudig. Vandaag wederom een Aubergue de Penegrinos waar je een vrijwillige bijdrage betaalt (vijf euro). Ik slaap op een kamer met stapelbedden met jongens uit Italie en Spanje en twee meiden uit Hongarije. Die nationaliteit had ik nog niet eerder ontmoet. De teller loopt af dus ik hou het hierbij. Later meer met hopelijk weer wat foto´s...
Dinsdag 12-09-06
Pamplona - Logrono (110 km)
06.45 uur al op omdat je om 07.30 uur weg moest zijn. Drukte van belang in dat hok. In binnestad snel effe koffie en croissant. Der Jan bestelde doodleuk voor zichzelf terwijl ik aan tafeltje zat, de sukkel. Ik was dus voor 08.00 uur al goed klaar met de man. Maar gister al gezegd dat we woensdag ieder solo verdergaan want ik trek dit irritante gedrag niet langer, aarrrgggghhhh.... Wel lekker dagje vandaag; hele tijd dreigende wolken dus lekker koel. Doel was Viana net boven Logrono, maar daar was alles vol. Nog eens tien km doorgefietst en gelukkig pelgrimshok snel gevonden. Hier wel netjes allemaal, maar de bedden staan tegen elkaar (dat wordt leuk vannacht...). Woensdag lekker solo verder. Nog een km of 600, schat ik. Ciao!!! Arjano.
Maandag 11-09-06
St. Jean Pied de Port - Pamplona (76 km)
Andermaal niet zoveel km´s omdat we de Pyreneen over gingen en dus was het zwaar genoeg. Rond 09.15 uur Spaanse grens over en toen 19 km (!!) klimmen met 7 tot 8 km per uur, dus zo´n anderhalf uur. Der Jan was 20 min. eerder dan ik boven. Hij doet maar... Gelukkig wolken tijdens klim dus niet zo warm en zwaar. Dat scheelt enorm kan ik zeggen! Verder nog twee korte klims deze dag die toen peulenschil waren. Veel pelgrims te voet hier, je struikelt er over. Duidelijk laatste deel van de route. Tips uit Duits boekje (gaan we weer..) was pelgrimspension in binnenstad; overbevolkt hok en met acht man in kamertje met stapelbedden. Godzijdank heb ik mijn oordopjes; Der Jan mist die node (hi hi!!).
Zondag 10-09-06
Navarrenx - St. Jean Pied de Port (66 km)
Vroeg ontbijt ivm verwachte hitte dus voor negen uur al op fiets. Der Jan wilde absoluut een punt zien waar drie pelgrimswegen samenkomen. Na de foto´s (hij maakt overal foto´s van) dankzij zijn routeboekje totaal verkeerde kant op gegaan. Vier km klimmen én terug voor Jan Lul. Ik was er goed klaar mee en heb dat ook flink laten merken... (wie mij goed kent weet hoe driftig ik kan zijn). In St. Jean Pied de Port pelgrimspension voor 9 euro p.p. gevonden; het wordt met de dag goedkoper. Goed gegeten, beetje sightseeing. Vanaf nu volg ik mijn kaart (routeboekje deel 3).
Zaterdag 09-09-06
Aire sur l' Adou - Navarrenx (94 km)
Weer warm deze dag. Eerst internetcafé bezocht wat een halfuur lang gratis was dus na een week maar eens alle mails gelezen. Allemaal bedankt voor de belangstelling, te gek zeg!!! Veel klims deze dag en wéér de weg kwijt door die Duitse Scheissekaart. Overnacht in pelgrimspension.
Vrijdag 08-09-06
Lectoure - Aire sur l' Adou (112 km)
Pffffff... wat een dag. Route van ' der Jan' (Ulrich) gevolgd. Veel klims en de man bestijgt ze alsof er geen heuvels zijn!!! Pas om 19.00 hotel gevonden. Goed gegeten en lekker koud biertje gedronken. Zondag zijn we in St. Jean de Pied zodat maandag de Pyreneeen bedwongen gaan worden. Daarna meer nieuws...
Donderdag 07-09-06
Castelnau-Montratier - Lectoure (93 km)
Om 08.30 al op fiets ivm verwachte hitte. Viel deze dag erg mee. Tijdens koffie in Moissac de Duitser Ansgar (39) ontmoet die ook naar Santiago fietst maar dan vanaf Le Puy. Hij fietste mee tot Lectoure; wel gezellig zo. De man is orthodontist en kletst wat af.
Woensdag 06-09-06
Balaguier d’Olt - Castelnau-Montratier (97 km)
Via Cahors met lekker vaartje van 25 km/h naar Castelnau gefietst. Errug warm deze dag; geen pretje. Maar toch weer een redelijke afstand...
Het domein van Jaap en José.
Dinsdag 05-09-06
Balaguier d’Olt (rustdag)
Vandaag ‘uitgeslapen’ tot halfnegen en daarna met z’n drietjes op het balkonterras ontbeten, in de schaduw van de walnotenboom. Daarna zijn we met de Kever-cabrio naar Figeac gereden, waar we op een terrasje koffie namen en Jaap me een kleine rondleiding door het oude stadshart gaf. Mooi is te zien hoe hier moderne winkelinterieurs zijn geïntegreerd in eeuwenoude gebouwen. Heel stijlvol gedaan. Een glazen winkelpui is vaak zonder kozijn in een Romaans gevormde muuruitsparing geplaatst. Later reden we naar een restaurantje bovenop een heuvel voor een pizza. Overal in Frankrijk zitten de terrassen rond het middaguur vol met veelal werklui die uitgebreid lunchen. Een heel ander ritme dan in ons opgejaagde Nederland… Ze rijden hier trouwens als idioten, vaak buiten de eigen weghelft alsof de hele weg van hen is. Tachtig procent is hier Renault, dan komt een hele tijd niks, dan wat Citroen en Peugeot. Een enkeling rijdt BMW, Mercedes of VW en sporadisch zie je een Opel. Het barst hier nog van de bij ons uitgestorven Renaultjes 5 (of had ik dat al gemeld?) en zelfs 4 en ook de Renault Express is nog goed vertegenwoordigd. Toch wel heel leuk autootje… hmmm… Er kunnen mountainbikes in; jieieiehoeoeoehhhhh!!! Het is nu 15.15 uur, Jaap is met de auto voor wat boodschappen naar Villefranche, terwijl José beneden studdert. In de schaduw is het nu uit te houden, maar in de zon… pfffffff… Morgen (woensdag) maar zien wat het wordt. Dan fiets ik naar Cahors waar ik de pelgrimsroute oppak. Op naar de Pyreneeën… Dit waren de laatste uitgebreide dagverslagen. De laptop gaat binnenkort met Jaap en José mee naar Nederland zodat het voor mij wat lichter trappen wordt. Dan zal ik onderweg kijken waar ik online wat beknopte levenstekens op mijn site kan plaatsen. Tot over niet al te lange tijd allemaal!!! Monsieur Ogvorst.
Leven als een god in Frankrijk...
Maandag 04-09-06
Turennes - Balaguier d’Olt (95 km)
Even voor halftien al gaan fietsen wat ook wel nodig was met die hitte (hier in het zuiden ca. 30C bij strakblauwe lucht met gelukkig nog wat wind). Na 37 km was ik in Rocamadour, ten noordwesten van Figeac. Koffie op een terras genomen, supermarkt voor de nodige proviand bezocht en tegen enen weer gaan fietsen. Wárm dat het was… nee… héét! Edoch, ik kende het einddoel voor deze dag dus dat motiveerde extra. Uiteindelijk heb ik 34 km afgelegd op de N140, een 80/100km-weg zoals bij ons de N9 (maar dan een tikkie breder). Eveneens mét vrachtwagens. Echter: zónder fietspad… Dat was dus anderhalf uur gespannen trappen over de witte lijn aan het uiterste kantje, hopende niet te worden geschept door een slapende wegpiraat. Gezellig bij dertig graden. Dat is de consequentie als je van de route afwijkt. Daarna nog 24 km over B-weggetjes tot ik na tweemaal José bellen rond halfvijf hun paradijsje vond, gemarkeerd middels de witte Kever cabrio. Ik werd direct gastvrij ontvangen met een lekker koud blikje cola. Jaap sprong niet veel later weer op de maaier om de enorme grasmat achter het huis te maaien; gestoken in fraaie witte (verf)overall. Ik resideer hier in de helft van de gite, het smaakvol ingerichte gastenverblijf dat door de dikke muren heerlijk koel is. ’s Avonds heerlijk gegeten en bijgekletst, onder het genot van rode wijn uit de streek. Niet verkeerd!! Jaap en José wonen zeer landelijk, niet ver van de oever van de Lot, en kijken uit over het prachtige dal waarin de rivier stroomt. De Lot werd vroeger gebruikt door (veelal Engelse) handelsreizigers. De Engelsen namen stokvis mee, die ze varend over de Lot door het water lieten glijden zodat de gedroogde vis weer mals werd. Er was hier ooit 20 km stroomopwaarts een kolenmijn. Tegenwoordig leven boeren hier van veeteelt en tabaksproductie. Langs de Lot loopt een oude spoorlijn die spijtig genoeg niet meer wordt gebruikt, zoals in heel Frankrijk (en ook Duitsland) het geval is. Er is geen geld om de boel als museumspoorlijn te exploiteren. Jammer, want de oude stationnetjes en andere spoorweggebouwtjes blijven mooie bouwsels uit vroegere tijden (en ik ben nou eenmaal een nostalgist…). Voor mij aan de late kant ging ik om 00.30 uur slapen. Tja, het is hier ’s avonds in het donker met uilengeluiden en een wijntje goed toeven!
Zondag 03-09-06
la Porcherie - Turennes (95 km)
Tamelijk hete dag vandaag, zo’n 30 graden. Ik zat om 09.45 uur op de fiets, kocht in het dorpje wat fruit, brie en een fles bronwater en ging weer op pad. Veel bos doorgefietst vandaag; erg saai allemaal. Maar ja, het routeboekje stuurt je nou eenmaal over landelijke weggetjes. Onderweg kom je zelden een horecagelegenheid tegen dus je moet óf de dag ervoor óf ’s morgens in het dorp van vertrek zorgen dat je eten en drinken bij je hebt. Ik heb dagelijks een half stokbrood, kaas, een nectarine, appel, banaan, halve liter melk en bidons plus 1,5-literfles water mee. Plus in de stuurtas nog muesli/chocoladerepen voor de tussendoortrek. Na de stad Brive volgde een niets ontziende klim van zes km met 6 tot 8% stijgingspercentage en dat in volle zon met 30C. Pfffffff… Laatste km voor Turennes was 1 km klimmen met 9%!!! Daar belde een alleraardigst (en knap) meisje van Office de Tourist de chambres d’hotes waar ik terecht kon. Wéér 3 km klimmen!! Geen avondeten daar, dus nog ruim 3 km fietsen tot dorpje Hôpital St. Jean, een gehucht waar vroeger de pelgrims werden verzorgd in een kliniek (vandaar hôpital). Het enige eettentje ontving mij gastvrij, ik was de enige deze avond samen met een zwarte labrador en een border collie (gave hond!!) plus zootje vliegen. De met rotte tanden door het leven gaande gastvrouw zette steeds weer iets op tafel, terwijl ze met haar gezin een deur verder zelf aan het eten was. Mijn vriend de labrador was zo vrij steeds zijn kop op mijn bovenbeen te leggen. Ik kon niks kiezen van een kaart maar werd desondanks goed verzorgd. Alleen zei ze nimmer ‘bon appetit’ en vroeg ze evenmin hoe het smaakte. Dessert zoals vaak drie Franse kaasjes (incl. schimmelkaas Blue d’Auvagne) gevolgd door een abrikozen/vanilletaartje met bladerdeeg. Ook nog soep, stokbrood etc. En koffie toe. Kosten… 13 eurootjes. Onvoorstelbaar!!! Waar komen die mensen van rond!?! Het wordt hier heel snel donker en is om 21.15 uur compleet duister, dus ik fietste tegen negenen terug. Toen Jaap gebeld die mij enorm uitgebreide routeomschrijving gaf. Ik hoop hun domein morgen (maandag) te vinden. Maar alles komt tot nu toe goed dus ook dat. Daar kan ik op internet en zodoende kunnen jullie dinsdag weer een stuk of drie dagverslagen lezen. Daarna worden ze superkort ivm achterlaten laptop in Figeac. Ooieváááárrrrrr!!!!! Arjean.
Zaterdag 02-09-06
le Grand-Bourg - la Porcherie (93 km)
Tja, wat doe je als het bewolkt en een graadje of twintig is en je staat na ruim negen uur slapen topfit op? En je krijgt en passant (goed hè, mijn Franstalige vorderingen!?!) ook nog een magnifiek ontbijt? Dan stap je met verse ambities op de tweewieler en trap je moeiteloos ruim 90 km weg. Er waren vandaag veel klims maar ze waren nu wat eerlijker verdeeld met de afdalingen. Na 50 km nam ik op een terras een café au lait die niet te zuipen was. Toen maar een salade waarvan ik niet wist wat ik zou krijgen. Het ging om sla met gebakken spekreepjes, warme geitenkaas en een zure dressing. Alle dressings zijn hier zuur… Colaatje neutraliseerde de boel weer een beetje. Lekker aangesterkt vervolgde ik mijn route door het prachtige landschap alhier. Beetje zoals het Zwarte Woud hier met gelijke verdeling bos/weilanden en veel bruine koeien die je stom aankijken. Verder de nodige trekkers met zwaaiende boertjes. Ik kwam vol goede moed veel verder dan de door mij in eerste instantie geplande stad St. Leonard en wel in la Porcherie, schuin rechtsonder Limoges. Ik zit nu dus tussen pakweg Bordeaux en Lyon. Zondag zo’n 90 km tot Turenne en dan maandag een km of veertig tot Rocamadour. Daar moet ik van de route af en nog circa 30 km tot Jaap en José in Figeac. Als het hen uitkomt wil ik twee rustdagen en dan de richting op van Moissac, dat ligt linksboven Toulouse. Van waar ik nu ben is het nog ongeveer 1300 km tot Santiago. Daar kan ik rond 20 september zijn, zoals het er nu naar uitziet. Hangt ervan af hoe ik ga in de Pyreneeën. Ik heb besloten mijn laptop bij Jaap en José achter laten want zij gaan 12 sep. Naar Nederland en kunnen ‘m dan afgeven bij mijn ouders. Ik merk dat het met het slechte asfalt alhier en de klims trappen is alsof je achterband zacht is of dat er iemand achterop zit. Ook ik heb daar een keer genoeg van, dus dan maar wat kortere en bondige dagverslagen maken daar waar ik online kan. Vandaag weer lekker gegeten: soort gerookte ham à la Ardenner ham, stokbrood (uiteraard), heerlijke zoete tomaten, gaargestoofd varkensvlees, een soort sperziebonen (hmmm…) en voor het eerst ijs toe. De koffie bleef helaas uit… Heerlijke kaasjes trouwens vóór het ijsje, echt verrukkelijk hier uit de streek!!!! Potverdorie wat een verwennerij en dat voor weinig. Kamer 30 euro en ik schat het eten 15 euro. Zo gaat ie lekker… Nou, later maar weer!!
Vrijdag 01-09-06
la Châtre - le Grand-Bourg (98 km)
Poe poe, dit was me het dagje wel… Bijn alles was klimmen (van 200 naar 500 mtr) en de afdalingen waren dun gezaaid. Na het internetcafé in la Châtre (Office des Touristes; eurootje voor 20 min.) was het bij vertrek om halfelf al pittig warm. Mijn bestemming voor deze dag was le Grand Bourg maar ik twijfelde steeds meer of ik dat wel ging halen. Het was gewoon heel zwaar. Ik heb veel gepauzeerd, vaak even langs de kant van de weg voor wat fruit of een mueslireep. En regelmatig water gedronken. Via het hooggelegen Crozant ging ik richting la Soutteraine, waar ik rond vier uur was. Er stond 74 km op de teller. Ik was moe en nam op een terras een colaatje. Maar ik wilde minimaal 80 km maken en omdat er bij 81 km in het routeboekje een hotelsymbool stond, besloot ik verder te gaan. Kilms of geen klims. Die kwamen er evengoed, echter geen hotel. Dan toch maar naar de chambres d’hôtes in le Grand Bourg dus nog elf km erbij. Dacht ik… Bij navraag bleek la Ferme de Montenon zes km buiten het dorp te liggen. Pffffff….. Dat werd dus nog even bikkelen, uiteraard meestens heuvelop. Arjan ook op, bij aankomst. De Nederlandse (verrassend!!) Monique trof mij uithijgend over mijn stuur aan. Gelukkig had ze een kamer. De van origine Drentse vestigde zich hier met haar man Hans 4,5 jaar terug. Ze namen alles over van een Fransman inclusief de eendenfokkerij. Je raadt het al: Arjan kreeg als voorgerecht toast met eendenpaté (met de nodige peper, nootmuskaat, kruidnagel etc.). Daarna gestoofde eendenpoten met friet en doperwtjes. Als dessert een taartje van abrikozen met amandel/vanille op bladerdeeg. Hmmmmmmmmmmm… tip voor Gasterij De Groeten!!! Tartelette d’Arjean noemen we het dan, want ik ben her en der de receptuur aan het losweken, hi hi! Biertje erbij (Heineken export) plus koffie, dus ik zit propvol en heb enorme dorst. Gelukkig hele bidon water naast bedje.
Zaterdag wil ik het rustiger aan gaan doen, ook omdat het tegen de dertig graden is momenteel. Ik wil in de buurt van St. Léonard uitkomen (ca. 60 km), iets ten oosten van de stad Limoges. Vandaar is het nog 164 km tot Rocamadour, waar ik van de route afwijk naar Figeac voor bezoek aan Jaap en José. Maandagavond daar moet dus lukken. Au revoir!!!
Donderdag 31-08-06
Sancoins - la Châtre (102 km)
Deze dag eindelijk een stralend blauwe hemel. Lang naar uitgekeken na al die regen en wind. Tijdens mijn ontbijt in het hotel praatte ik wat met een Franse vrouw die woont in de streek Haute Savoie, een km of acht van Geneve. Ze bleek lerares Engels te zijn (leerlingen tussen 12 en 15 jr) en dacht dat ik een Engelsman was, ha ha!! Ik versta vaak nauwelijks iets van songteksten maar praat kennelijk een aardig woordje Engels. Maar dat kan trouwens snel bij de Fransozen want hun Engels is over het algemeen nog immer belabberd. Alleen de jongeren rond de twintig praten het redelijk. De nieuwe generatie pakt het kennelijk wél op…
Ik zit sinds gister in Zuid-Frankrijk en dat merk je aan alles. Links en rechts van me schieten hagedissen weg als ik langsfiets en vanmiddag slingerde een duimdikke slang van circa driekwart meter zich voor mijn wielen over de weg. Ook zie ik regelmatig herten en reeën, vanmiddag zelfs tot op tien meter afstand!! De ree had mij heel laat door en dook met sierlijke sprongen de bosjes in. Prachtig! Gister zag ik voor het eerst van mijn leven een zwarte specht. Volgens mij is daar geen kleine of grote variant in (tóch EJ… of Maurice de vogelaar??). Maar hij was ongeveer anderhalf keer zo groot als een duif en zat flink te hakken in een boom. Verder barst het hier van de roofvogels. Na elke bocht zie je er weer een paar in de lucht zweven. Nu is het wachten op die uitgezette beren in de Pyreneeën, al las ik in het AD van maandag dat er al eentje het ravijn is ingekukeld. AZ weer gewonnen en stevig aan kop, leuk om te lezen!!! Vandaag was de temperatuur met circa 24 graden aangenaam en op snelheid voel je een verkoelend briesje. Alleen de klimmetjes zijn wat warmer, maar het verval gaat geleidelijk, dus deze topfitte dertiger houdt het best vol. De beheerster van de jeugdherberg waar ik nu resideer vroeg of ik ouder dan 26 was (ivm het te betalen tarief), ha ha!! Tweede compliment van de dag. Helaas krijg ik ze slechts van oudere vrouwen. Hm.. Ik sta elke dag weer versteld van mijn conditie, die toch top moet zijn. En ik ben ’s avonds niet eens supermoe. Ik voel wel dat ik km’s heb gemaakt maar verlang niet al vroeg naar mijn bed. Ik zorg wel dat ik er steeds om elf uur in lig, zet de wekker op acht uur en ontbijt om halfnegen. Rond tien uur zit ik meestal op de fiets. De eerste pauze pak ik na twee uur trappen. Soms op een terrasje en als ik die niet vind heb ik zelf van alles in de tas. Mijn lijf geeft vanzelf een signaal dat ie energie nodig heeft. Dagelijks zit een 1,5-literfles bronwater in de bidonhouder waarvan ik een beetje bewaar voor de nacht, want je kunt immers niet uit de kraan drinken. Le Châtre ligt tussen Poitiers en Nevers, voor wie het wil weten. Ik ben vandaag een stuk westelijk gegaan. De route gaat nu duidelijk schuin naar zuidwest. Nog circa 360 km tot Cahors, dus maandagavond arriveer ik als alles meezit bij Jaap en José in Figeac. In die streek schijnen zalige wijnen te worden gemaakt, dus ik heb alle redenen om lekker door te trappen. Tot vrijdag! Ar.
Uitzicht vanaf hotelkamer in Sancoins.
Woensdag 30-08-06
Guipy - Nevers (58 km)
Even internetcafé ingedoken voor verslag dinsdag. Het is nu wel lekker weer al zijn er nog wolken. Maar het is droog en ik heb de zon weer eens gezien!!!! Later meer...
Het vervolg van woensdag 30 augustus: Nevers is een mooie stad aan de Loire. Beetje centrum als Maasricht. Er liepen zelfs mooie vrouwen! Ik vond een internetcafé bovenin een Hema-achtig warenhuis en kon voor twee euro een halfuur aan de slag. Vervelend is dat de Franse toetsenborden anders zijn, dus ik kan dan niet blindtypen. Ik ga dus voortaan toch maar weer de dagverslagen offline op de laptop maken, zet ze samen met foto’s over op de memorystick, zodat ik daar waar ik internet vind sneller kan werken. Foto’s lukt niet altijd. Uploaden naar de host-server gaat wel, maar ze belanden vaak in een map die ik niet kan terugvinden, helaas... Later als het wél lukt tracht ik alsnog enkele foto’s bij de dagverslagen te zetten. Ik moet ze ook gaan benoemen, zodat ik bij het uploaden weet wat welke foto is (die genummerde jpg’s zeggen immers niet zo veel na tig kiekjes).
Het landschap wordt zuidelijk van Nevers steeds mooier. Zo’n tien km onder de stad passeerde ik een aquaduct met scheepslift. Er ging net een jacht doorheen; erg gaaf om dat eens te zien!! De boot vaart in de sluis, de eigenaar werpt de touwen naar boven, ze zetten ‘m vast en dan laten de voorste sluisdeuren water naar binnen. Het waterpeil stijgt en de boot komt op het niveau van het water waar ie naartoe moet. Een doodgewone sluis volgens mij, maar ik heb zoiets zelfs in Nederland nog nooit gezien. Tien km verderop mikte ik op een chambre d’hotes, maar er was niemand present. Ik bellen naar iets wat ik in het routeboekje 9 km verderop zag. De man rekende 50 euro (logies en ontbijt) en ik zei in mijn beste Frans dat ik er over een halfuur zou zijn. Ik arriveerde even na zevenen in het bewuste stadje Sancoins en vond een hotel dat 30 rekende plus 8 voor het ontbijt. Helaas pindakaas voor de chambre d’hote!!! Heerlijk pasta met zalm gegeten in een pizzeria, salade en flink wat stokbrood erbij, biertje en daarna een typisch Franse cappuccino: koffie met heel veel slagroom zodat alles overstroomt (gggrrrrrrr...). Vandaag dus toch weer 92 km in de topfitte benen. Het zit mentaal helemaal goed zodat ik het fysiek allemaal aankan, gelukkig. Terwijl ik dit typ, luister ik muziek via iTunes op de laptop. Alles wat dus ook op mijn iPod staat. Nu even 16Down, terwijl ik zoals elke avond mijn Depèche Mode-T-shirt draag (Pieter ook weer blij...). En allemaal dank voor het massale mailen bij deze! Héél leuk!! Zie mijn dagverslagen svp als ‘allen beantwoorden’; snappez vous...??? Je v’aime, mon amours!!! Tarderrrrrrr..... Arjean.
De Loire bij Nevers.
Dinsdag 29-08-06
Auxerre - Guipy (87 km)
Wat een vreselijke dag! Hele dag regen en in Corbigny (stuk voorbij het mooie maar troosteloze Vézelay) was m'n voorband lek. Moest ik plakken in de regen dus onder afdak. Alles nat, rode regenjas onder de zwarte vlekken. Balen gewoon!!! Snel naar Guipy gefietst want band liep alweer leeg. Nederlands stel heeft daar van oude wijnmakerij gites, chambres en camping gemaakt. Ik kon in een stacaravan. Ze hadden die dag geen diner maar ik had nog stokbrood, kaas en camambert plus bier en yoghurt. Band wederom geplakt maar bleek door het doorlopen met de fiets overal door een (gevonden) doorn lek. Nieuwe binnenband erin gedaan en toch nog heerlijk gemaft, al was het héél koud...
Toch nog even over depri-dinsdag 29 augustus. Gedoe allemaal… Je weet dat zo’n moment komt, als lange-afstandsfietser. Toch zei ik menigmaal tegen mezelf "ik haal Santiago zonder lekke band." Dat is een utopie. Ik hoopte in ieder geval géén lekke band te krijgen als het regende, maar prompt op de meest regenvolle dag tot nu toe sloeg het noodlot toe. Dan moet je dus met die band in de weer terwijl alles nat is. Enfin, de hele buitenband lag door het verderlopen er al compleet af, dus dat scheelde. Die buitenband was echter een aantal keren in de rondte gedraaid, terwijl die doorn met ‘m meelifte. Gevolg: binnenband was gatenkaas. Daar kun je niet tegenop plakken!! Weer een ervaring rijker… (mijn vader die er ‘dertig jaar z’n brood mee verdiende’ zal wel glimlachen als hij dit leest). Ik was allang blij dat ik nog tien km verder kwam op een langzaam leeglopende band en bij de Vlaardingse Angela (what’s in a name) terecht kon. Zij kocht ooit met een Fransman een oude wijnchateau (compleet met kasteeltorentje) waarvan het oudste gedeelte uit de vijftiende
eeuw stamt. Er is ook een rond torentje dat een duiventil blijkt te zijn. Vroeger stond een duif voor status. Elke duif betekende een hectare grond. De wijnboer had zo’n 30 hectare dus dat waren heel wat duiven! Angela vertelde dat ze er nu uilen in hebben. Voor de Fransman in de plaats kwam Menno uit Vlaanderen, al is hij volgens huisvriend Broos (Vlaming met deze bijnaam omdat hij vroeger van alles brak) ‘nog’ niet echt de partner van de vrouw des huizes. Broos ontbeet woensdagochtend samen met mij en ik vroeg hem van alles. Hij was ooit in de buurt van Gent boomchirurg en verdiende ook jaren de kost in de meubelmakerij, iets wat hij in Frankrijk weer heeft opgepakt. Een jaar of vijf terug was hij in Guipy en toen hij op een ochtend de gordijnen opende en het landschap zag, besloot hij binnen vier seconden dat hij daar ging wonen. Zijn vriendin emigreerde niet mee dus einde relatie. Bewonderenswaardig, die figuren die hun hart volgen…
Mijn slaapplaats na de bandenblamage.
Maandag 28-08-06
Troyes/Rosières - Auxerre (85 km)
Hè hè, eindelijk weer op internet!! Ben in Auxerre, net stempel bemachtigd en vlakbij is internetcafé. Ik tracht wat foto's erop te zetten en dan richting chambre d'hotes... Was rotdag vandaag; hele dag regen, flink verval en onwillige benen. Zaak is dan om niet te forceren. Groetjes Arjan.
Na bezoek aan het internetcafé fietste ik langs het stadion van Auxerre naar het plaatsje van de chambre d'hotes. 40 euro voor de kamer en 23 euro voor het diner, maar het was de moeite waard. Heerlijk gegeten in gezelschap van Belgiqsch stel en Franse familie. Het was tevens een wijnmakerij, dus Arjan zat heerlijk aan een soort champagne, een witte wijn en drie soorten rood. Als allerlaatste iets van 43% wat leek op cognac. Prima geslapen dus...
Het stadion van Auxerre.
Zondag 27-08-06
Chalons-en-Champagne - Troyes/Rosières (116 km)
Helaas zit het de laatste dagen ietwat tegen met toegang tot internet. In Romagne hadden ze een pc uit het jaar kruik zonder usb-poort. Ik kon wel zo’n elf mails lezen. Oh ja: bedankt allemaal voor de leuke reacties!! Errug leuk maar hou het graag wel kort, want soms heb ik tien mails te lezen en meestal zit ik op een privé-pc van de gastheer/vrouw en voel ik me opgejaagd. Ik heb dus sowieso geen tijd om te antwoorden; blijf daarom de dagverslagen lezen!! Enfin (je leest ‘t, mijn Frans gaat met rasse schreden vooruit), zaterdag in de jeugdherberg te Chalons kon ik wel op internet, maar kreeg ik op een ultrasnelle pc mét usb-poorten niet mijn teksten op mijn site omdat Windows Explorer 5.5 of 6 nodig is, terwijl die Fransen met Linux (of zo…?) werken.
Deze zondag was een zware rit. Ik denk dat ik 80 km tegenwind heb gehad over glooiende kale, eindeloze vlakten met hier en daar enorme graansilo’s (nee Nob, niet gebouwd door Oostwouder). Die dingen zie je al van verre en wat dat betreft zijn het bakens om naartoe te fietsen. Geen regen ditmaal, maar helaas een saai traject. Lucas en Sara liet ik rond enen achter me, zodat ik flink km’s kon maken. Solo fietst het beste omdat je dan in een bepaalde cadans komt. Ik voel me soms een soort Thomas Dekker (= talentvol wielrenner uit Dirkshorn, voor de niet-krantlezers en die zíjn er…) eindeloos trappend op de pedalen. Uiteindelijk was ik rond halfzes in Troyes, waar ik eerst eens eea kocht in een supermarkt. Ik wist immers niet of ik kon avondeten in de herberg. In het centrum wilde ik bij een kathedraal een stempel halen waardoor ik van de route af moest. Dat lukte niet en ik raakte en passant het spoor bijster. Uiteindelijk ben ik de halve stad rondgefietst op zoek naar Rosières, aan de zuidkant van Troyes. Daar een hele leuke jeugdherberg naast een abdij gevonden. Kosten 23 euro inclusief diner en ontbijt. Leuke mensen gesproken waaronder een man uit Qubec die drie weken door Frankrijk reist, van Aux-en-Provence naar Parijs. En een Italiaanse (met snor) die haar vakanties besteedt aan het bezoeken van historische bouwwerken en musea. Ze komt uit Turijn en geeft les op een school/opleiding die iets te maken heeft met architectuur. Ze vloog naar Basel en reisde per bus naar Troyes. Je ontmoet zó veel zelfstandig reislustigen, vooral in een jeugdherberg, ongelooflijk!! Volgens mij dringt nog niet tot me door dat ik ook tot dat slag behoor… Morgen (maandag) ga ik richting Auxerre (ooit tegenstander van AZ??), waar ik tracht aan de zuidkant van de stad een chambre d’hote te scoren. Het is nu 23.00 uur, mijn blikje (50 cl.) Atlas (oorspr. uit Breda, 1920) is bijna op en ik ga weer heerlijk negen uur slapen. To be continued folks!!! (oh ja: respect voor vijftigplussers die pelgrimstochten fietsen, want op die eindeloze akkers valt het met wind tegen absoluut niet mee! Hoe doen zij dat!?!).
Het eerste en meteen laatste zonnebloemenveld. Zuidelijker is alles uitgebloeid. Nog net op tijd dus!
Zaterdag 26-08-06
Romagne sous Montfaucon – Chalons-en-Champagne (91 km)
De vrijdagavond was heel gezellig, met z’n twaalven bij de campinghouders aan tafel. Soep, rijst met gerookte kip en groenten en een overheerlijk toetje van mirabellen (pruimen uit de streek) met bladerdeeg. Delicieux!! Rode bordeaux erbij… helemaal goed! Er zaten enkele gasten uit België waarvan de meesten musea mbt WO1 bezochten (ze wisten alles, zoals het feit dat rond Verdun op elke vierkante cm drie granaten waren neergekomen). Ook was er een stel uit IJmuiden met camper plus aanhanger met daarop twee motoren (Yamaha-choppers). Tja, ieder zo z’n dingetjes…
Goed geslapen (wéér 9 uur) en rond 10.30 uur op pad, samen met Lucas en Sara (beiden rond de 30) uit de Amsterdamse wijk de Baarsjes, die op een Vittorio-tandem (je ziet ze ook overal) van ruim twintig jaar oud van Maastricht naar Auxerre fietsen, eveneens gebruikmakend van het routeboekje Langs oude wegen deel 1. We gingen met heel mooi weer op pad, maar kregen na zestien km al een enorme bui op ons kop. Shit… Een uur moeten wachten onder een afdak van een supermarkt, toen weer verder. Na een km of 40 samen fietsen gingen zij al lunchen en ik fietste door. We spraken voor eind van de dag af in de jeugdherberg van Chalons (rechts van Reims). Ik moet zeggen dat solo fietsen prima gaat omdat je in een soort kadans komt. Je trapt zo lekker de km’s weg. Het bleef erg waaien (uiteraard alles weer tegen), er vielen regelmatig buien en het landschap was glooiend met kale akkers en eindeloze wegen. Om 17.15 uur arriveerde ik bij de jeugdberg aan de rand van de stad. Lucas en Sara hadden pasta dus ik haalde iets verderop in een supermarkt even wat biertjes. Lekker gegeten (in een jeugdherberg moet je zelf koken etc.), gekletst en nu dus dagverslag maken. Het is bijna 22.00 uur dus ik zal kijken of de beheerster mij nog toelaat op internet. Groetjessss… Arjean.
Typisch Frans dorpje.
Vrijdag 25-08-06
Léglise - Romagne sous Montfaucon (92 km)
De dag van de waarheid. Rob fietste nog 13 km met me mee, tot hij in Rossignol (roze snol zeiden we altijd tijdens de wintersport, maar dat terzijde) linksaf ging om 5 km verder de trein van Luxemburg-stad naar Brussel te nemen. Ik ging rechtsaf richting Franse grens. Vanaf 11.00 uur die dag was het alleen nog me, myself and I wat de klok sloeg. Enkele km’s voor de Franse grens haalde ik bij de abdij van Orval mijn derde stempel voor in het pelgrimspaspoort. De grensovergang bij Fagny was meteen vet klimmen en het regende ook gelijk. Welkom in Frankrijk, Arjean!! Maar tien km verderop kon na een café au lait van twee euro (afzetters!) het regenjack uit, evenals mijn lange fietsbroek, want ik zweette als een os. Ik voelde me goed, had het prima naar mijn zin en ontweek diverse buien die links en rechts de kop opstaken. Het landschap gaat hier over van veel bos (uitlopers Ardennen) tot glooiend met af en toe bos, zoals de meesten dat kennen van Frankrijk. Ik had de 100 km wel kunnen halen die dag, zo lekker ging het. Wel veel wolken maar het bleef droog en was rond de 20 graden. Heerlijk fietsweer! Je ziet duidelijk dat hier in 1914-1918 flink gevochten is, onder meer aan de vele gedenktekens en plaquettes. Het is de streek rond Verdun waar heel veel soldaten zijn gesneuveld. Rond 15.15 uur was ik al in Dun sur Meuse (= Maas), wat in principe het einddoel van deze dag was. De Maas is hier heel smal en er voer toevallig een plezierboot uit Zaandam door het sluisje. Na twee broodjes verder gefietst tot ik bij mijn tweede optie arriveerde; Romagne-s/s-Montfaucon. Hier zijn de grootste begraafplaatsen van Europa uit WO1 (volgens het routeboekje). Het Nederlandse stel Roland en Beatrice runt hier nu zo’n vijf jaar hun minicamping Ferme La Gabrielle. Ze hebben ook enkele kamers waar ik er eentje van kon gebruiken voor 20 eurootjes. Mee-eten met hen en een stuk of tien andere gasten kost tien euro. Kijk, dat is nog eens leuk overnachten!! Op verzoek draaide ze ook nog al mijn vuile kleren, tegen een schappelijke meerprijs. Nu ik dit typ, is de wasmachine aan het centrifugeren. Wat een gastvrij ontvangst! Het wordt zo meteen eten wat de pot schaft, hier op het platteland rond Verdun. Laterrrr….
Met Beatrice en Roland bij hun Ferme La Gabrielle.
Grensovergang bij Fagny (vrijdagmiddag).
Donderdag 24-08-06
Lierneux - l’Eglise (87 km)
Wát een dag! Heel nat vooral. Bij het ontwaken vielen de eerste druppels uit de hemel, waarnaar het onophoudelijk ging plenzen. Eerst ontbeten en wederom diverse streekproducten genuttigd onder het genot van opnieuw Indiase wiebelmuziek (na een halfuur ben ik die al zat…). Toen we na het afscheid van onze paradijsvogels op de fiets stapten werd het droog. In het dorp lunch ingeslagen in de supermarkt en toen richting Bastogne. Voor die bekende stad ging het weer regenen, waarna de regenpakken niet meer uit zijn getrokken. Het vvv-meisje van Bastogne was zo lief naar l’Eglise te bellen, waar we later die middag welkom waren in een chambre d’hote. Deze dag kenmerkte zich vooral door heel veel lastige en oneindige klimmetjes, continu tegenwind, aanhoudende buien. Tien km voor het slaapadres bij een camping van een Nederlands stel in een of ander van God en iedereen verlaten boerendorp kunnen eten. De vrouw des huizes was zo aardig om voor twee verzopen fietskatten iets te koken, hoewel de keuken pas dik een uur later openging. Errug aardig van haar! Daarna in iets minder heftige regen naar l’Eglise gefietst waar we hartelijk werden ontvangen. De eigenaar praat Nederlands, wat sowieso bij veel mensen in Wallonië het geval is. Dit terwijl je meestal heel andere verhalen hoort… Na warme douche de laatste drie dagverslagen op mijn laptop (offline) gemaakt en op de site gezet. Vrijdagochtend fietst Rob naar het dichtstbijzijnde treinstation (ca. 20 km van hier) en gaat Arjan solo richting de Franse grens, hier ongeveer 35 km vandaan. Dan wordt het pas écht doorzetten geblazen…
Woensdag 23-08-06
Val Dieu - Lierneux (87 km)
Een zéér bijzondere dag. Vanaf de gite zonder ontbijt vertrokken. Het is immers een appartement, dus je krijgt er geen ontbijt. Pas na 14 km (!!) fietsen een kleine supermarkt gevonden, waar we flink wat insloegen en op een bankje gingen ontbijten. Mooi weer die dag, dus dat scheelde. Later in de buurt van Spa koffie gedronken en toen Eros uit de boxen blèrde dacht ik aan mijn zus Jo (draait ze evenals George Michael altijd in restaurant), dus haar meteen even gebeld. Toen weer op pad en na een uur stuitten wij op de Eneco Tour, die ons prompt tegemoet kwam!! Een vervelend mannetje van de organisatie hield ons onnodig lang op, tot wij en alle Belgen er genoeg van hadden en verder reden. Het duurde immers nog lang voor de karavaan eraan kwam. Het mannetje had er genoeg van, trok zijn veiligheidsvest uit en pakte zijn biezen. Even later stonden wij bovenaan een hele lange klim (ontdekten wij later toen we afdaalden), waar we de mannen mooi konden aanschouwen en fotograferen. Ik herkende alleen Thomas Dekker die vooraan in het peloton zat. Daarna zelf ook weer op de fiets en een enorme lange afdaling beleefd (die de wielrenners dus moesten beklimmen). Deze dag waren wij dus niet de enigen die een aantal tamelijk zware beklimmingen moesten verrichten… Na wat zoeken in Lierneux via een tip van een dorpbewoonster op een wel héél bijzondere plek beland. Midden in het bos had een Nederlands stel (uit R’dam) een eigen paradijsje aan een beek gebouwd: Shangri-Lah. Deze idealisten leven volgens een Indiase filosofie en hebben allerlei sprookjesachtige onderkomens op hun erf staan. De man (Peet) bouwt alles zelf, van kabouterhuisjes tot huifkarren. Ze bezitten het stuk grond al dertien jaar en verhuisden drie jaar geleden na veel bouwwerk definitief naar hun Shangri-Lah. Het hele gebeuren is zó verwonderlijk dat het met enkele woorden niet is uit te leggen. We hebben er de nodige foto’s van gemaakt voor het thuisfront, anders gelooft niemand ons… Enfin, ’s avonds heerlijk gegeten in hun ‘restaurant’ (soort tempel met nerveuze Indiase fusion-muziek). We kregen lamsbout met allerlei groenten uit eigen tuin/bos, waaronder courgette en eekhoorntjesbrood (!!). Er was verder niemand maar regelmatig studeren, mediteren, musiceren en dansen daar diverse bijzondere vruchten, volgens Peet en Mieke (zie www.shangri-lah.com).
Dinsdag 22-08-06
Kelpen-Oler - Val Dieu (97 km)
Zoals al in het dagverslag van 21 augustus vermeld gingen we via Thorn richting Maastricht. Bij Berg pontje terug op Nederlandse bodem en toen langs de oevers van de Maas naar Maastricht. Na het internetcafé in de St. Janskerk een stempel gehaald. Geen RK-kerk maar tóch een stempel en daar gaat het om. De drukke stad ontvlucht via brug over de Maas, naast het botel waar ik vorig jaar een keer heb gepit. Vanaf hier hanteerden we het pelgrimsboekje ‘Langs oude wegen – deel 1’. Na Eijsden grens over richting Clermont. Vervolgens slaapplaats gezocht wat zeer lastig was. Allerlei heuvels opgefietst tot we bij een helaas niet beschikbare chambre d’hote door de eigenaresse werden geholpen. Zij belde allerlei adressen in de buurt en vlakbij bleek een splinternieuwe te zitten. Een oude boerderij uit 1853 waar een complete vleugel was verbouwd. Werkelijk alles was nagelnieuw; prachtig! We moesten alleen 4 km verderop met de fiets eten, bij een Italiaan. Daarna over drukke weg in het donker terug, terwijl de auto’s voorbijraasden. Dat krijg je dus als je per fiets reist…
Maandag 21.08.06 »
Boxtel - Kelpen-Oler (88 km)
Rond tienen vertrokken richting Eindhoven waar we bij het NS-station op een enorme mierenhoop van studenten stuitten. De eerstejaars hadden introductieweek en werden allen met een punt vlaai op de fiets weggestuurd. Vlakbij vonden we een internetcafé voor de eerste twee dagverslagen. Vervolgens via Geldrop en Mierlo door een mooi natuurgebied met heide en vennetjes richting Thorn, een dorpje met witte huisjes dat ons einddoel voor de maandag was. Echter vanaf de Zuidwillemsvaart na de koffie (rond drie uur) één en al regen die niet meer ophield. We belandden dankzij het ‘Vrienden-van-de-fietsboekje’ van een stel fietsers in Kelpen-Oler, niet ver van Weert. Heel apart daar; een oud schoolgebouwtje dat soort museum was met oa heel veel religieuze attributen. Niet verkeerd voor een pelgrim…;-) De gastvrouw was zo lief om ons in haar twintig jaar oude Mercedes naar het naastgelegen Ell (of ‘ell places’) te brengen waar we in een overbevolkt dorpscafé een enorme berg spareribs kregen voorgeschoteld. We kregen het niet eens op!! (en dat wil wat zeggen…). Onze taxi haalde ons weer keurig op, in het museum nog wat tv (nieuws en sportjournaal) gekeken en toen negen uur lang getukt. Na goed ontbijt op weg naar Maastricht, waar we bij Vrijthof in een internetcafé dit dagverslag maakten. Wordt vervolgd… (helaas lukt foto's uploaden nog niet)
Vertrek vanuit Boxtel op maandagmorgen.
Zondag 20.08.06 »
Woerden - Boxtel (118 km)
Hele dag tegenwind, bar en boos! Toch 20 km gemiddeld gehaald. In Leerdam koffie gedronken toen het net begon te plensen. Twee pontjes, oa vlak bij Heusden. Daar enorme hoosbui toen we gelukkig konden schuilen in een wachthokje. Doorgefietst naar Den Bosch waar helaas geen slaapplek was, wel kermis. Gebeld naar Boxtel waar B&B-plek was waar we terecht konden. Nog 1,5 uur moeten fietsen na zessen! Met een beurse kont aangekomen op gastvrij boerderijtje; prima geslapen en dito ontbijt.
Zaterdag 19.08.06 »
Alkmaar - Woerden (102 km)
Vandaag meteen al een flinke afstand afgelegd. In Haarlem aan de Grote Markt koffie met appeltaart genuttigd en bij de Grote of St. Bavokerk eerste stempel gehaald! Via Hoofddorp, Aalsmeer, Wilnis langs kasteel De Haar naar Harmelen, waar geen slaapplek was. Door naar Woerden waar maar 1 hotel was, Best Western. Kamer 81 euro (!!). Toch maar gedaan en meteen meegenoten van naastgelegen Babypop met oa Wolter Kroes, Jan Smit en Gordon. Gezellig!
|
